Iesus ante passionem suam orans in Monte Olivarum - in abbatiali ecclesia Sancti Michaeli Cuxensis apud Pradam in Confluentana valli (in Francogallia). Definitio politicae negativa : quoddam somnium in respondendum anxietati hominis. Definitio positiva apud Aristotelem.

Jésus priant avant sa passion dans le mont des Oliviers - église abbatiale de Saint-Michel de Cuxa près de Prades, dans la vallée du Conflent (France). Définition négative de la politique : un songe en réponse à l'inquiétude constante des hommes. La définition positive se trouve chez Aristote.

Epistula de Europa ad quendam Italum amicum (anno MMXVIII exeunte)

Lettre sur l’Europe à un ami Italien (fin de l’année 2018)

- Pour avoir la traduction française, cliquer sur le titre en français ci-dessus -


Non sine quadam tristitia, care cultor litterarum antiquarum studiorumque liberalium, per interrete novi te partes Matthaei Salvini sequi. Quae inclinatio mihi necopinata apud qui classicos scriptores atque res gestas bene noverint me statim deprehensum fecit. Tum vero cogitans de illo mirabili matrimonio inter istum plebicolam et Ciceronem nostrum, equidem memini scientiam historicam, ut olim contra M. Tullium Paulus Valery scripsit, nil docere, cum homines quae quisque suae menti suaeque phantasiae placeant ex praeteritis rebus trahant. Itidem Philologiam Philosophiamque sororem nudae magistrae sunt, ut ita dicam, quippe quae non in respiciendis cathedris sed quasi iuxta deverticula sedentes ibique mendicantes mihi videantur.  

Curnam huius oblitus sum unam eandem doctrinam unamque civitatem – miseram Europam nostram dico – diversissimis opinionibus favere ? Nonne paulo nimis exigebat ille Cicero cum doceret idem velle idemque nolle veram amicitiam esse ? Etenim huius quoque memini in Francogallia mihi esse quendam iuvenem amicum, fere tam eruditum in antiquis litteris quam tu, sed contrariam tuae inclinationem politicam habentem : nam partes Melanchonis nostri iamdiu sequitur. Quem favorem quodam die mihi explanans, se Marxistam esse fassus est. Heraclitus autem verum dicebat, contraria (ac extrema) se naturaliter coniungere, quod ultra Alpes hoc anno manifestius factum est. In his finibus quoque : nonne campio somniorum communismi noster, post primum novissimae electionis praesidentialis suffragium, electores suos liberos voluit eligendi inter candidatam dextrarum extremarum et alterum ? Eidemque oratori, cum non sileat, nubigena nubilator esse placet : postquam impudicum amorem erga Venetiolae tyrannos nobiscum communicare conatus erat, recentius Cubam insulam laudavit. Cuique sua phantasia, vel, secundum ipsius Cartesii verba Latina, omnibus irrident suae sententiae, et quot capita tot sensus.  

Nunc igitur, cum me interrogem quae sit ratio cur talis homo qualis tu cuidam Matthaeo Salvini suffragium suum det eumque quasi salvatorem non solum Italiae sed totius Europae aestimet, opinionem tuam intelligere puto. Nec vero mea est, nec mea haec iracundia, istae invidiae, illi tandem pavores quibus cor et bucca Salvini domini plena est, in nomine, ut putat, salutis Europae cultusque sui tralaticii. Ne longius de molestis argumentis istius generis disseram, hoc unum dicam quod facile intellegi potest, exaudita rhetorica Salvini consortiumque in Europa (qui hodie eheu multi sunt), eos omnes Callicli similiores esse quam Socrati. Qui interrogatus cuius civitatis esset, se κόσμιον εἶναι respondit, non Atheniensem nec Graecum ! Idem sapiens nulli impar, summus Apollonis Musarumque cultor et vates, omnibus irrisui fuit, antequam tales oratores quales Matthaeus et Marina et Johannis Lucius et Victor ceterique populo suaderent ut ille vir nebulosus, de veris virtutibus animae nimis disputans, in silentium aeternum redigeretur. Quod frustra confecerunt.  

Hodiernae autem nationes Europae simillimae mihi videntur civitatum Graecarum illius temporis : debiliores ac divisae potius manere malunt quam potentiores in unitate. Sub Erasmi memorandi auspiciis operam das, inquis. Sed ille princeps humanistarum unitatem Europae Latinae volebat, eodem tempore quo Martinus Luther papam ecclesiae Romanae verum Antichristum nuncupabat. Nec hodie minus est odium Matthaei Salvini erga praesidem Francogalliae ! Cuius ipsius certe errores et opiniones in disputationem inducere licet. Sicut tu plane scio quantas in vituperationes veniat liberalismus suaque propria turpia (scilicet haec emendi et vendendi mercatura quae flocci faciat homines et naturam). Tamen in politica eiusdem sensus sum Erasmo : mediana via, quamvis nimis mediocris nec satis superba nonnumquam videatur esse, mihi melius placet, dum libertas singulorum honosque generis humani aeque servetur. Non alia est via ab Aristotele Cartesiove laudata, via difficillima, subtilissima, humanissima, nec umquam perfecta. Sed sunt mala multo peioribus praeferenda. Nec ullus est hodie qui non sciat quod olim Graecis civitatibus advenerit cum unitatem superbe stulteque nimis diu despexissent.  

De fortuna Europae non inquietus ero. In hoc quantum in ceteris Stoicos antiquos sequi volo. Eveniet quod eveniet. Ego id solum facio quod est in mea potestate : quod sentiam dico. Nos enim omnes, qui sumus ut universis et ingentibus fluctibus eventuum nosmetipsos opponamus ? Non te praeteriit imperium Romanum ipsum labefactum, ab eis qui tunc barbari appellabantur. Tum illi tanti extra fines imperii quanti intra. Fuitne finis historiae humanae ? Minime. In illis universis mutationibus novas formas regnorum, morum, artium, scientiarum, opinionumque generantibus (sic enim Natura vivificante vetera), tamen superfuerunt litterae et cultus et jus et ipse sermo Latinus, cum Itali hodierni non minus sint illorum Barbarorum nepotes quam Latinorum. Ita πάντα χωρεῖ sed nil novi sub sole. Contra fortunam virtutem : sic Nicolaus Machiavelli docuit secundum priscam Romanorum vocem et sapientiam. Sed de virtute eaedem litterae, eaedem scholae nos ambos non eadem docuerunt. Ergo de his omnibus non longius disputemus. Et philosophi inter se semper dissenserunt. Amici potius maneamus. Illudque tantum dei velint futuris dissensionibus in Europa ac multo peioribus virtutem utriusque nostri in tentationem non induci. Si vero velint, ita fiat. In omnibus statibus quoddam inest bonum. Vale.  

Perpiniani in Catalonia Francogallica dabam Veneris d. XIX m. Oct. A. MMXVIII p. C. n.